Filip, wat drijft jou in je werk? Waarom sta je met plezier op om bij D-NA te werken?

Ik zet graag dingen in beweging.

Ik krijg energie van situaties waarin er een nood is én waarin mensen bereid zijn om daar iets mee te doen. Als ik voel dat een team ergens tegenaan loopt, dat ze dat kunnen benoemen en ook echt openstaan om ermee aan de slag te gaan, dan word ik enthousiast. Niet omdat ik dan dé oplossing heb. Wel omdat ik mag meedenken, mee bouwen en soms dingen in vraag mag stellen.

Het gaat dus over impact?

Ja, al vind ik dat een groot woord. Voor mij zit het eerder in de beweging. Ik hoef geen gigantische golven te veroorzaken. Maar ik wil wel voelen dat wat we doen iets teweegbrengt. Dat er rimpelingen ontstaan. Dat gevoel dat er iets verschuift, dat mensen vooruitgaan, dat geeft mij energie.

Wanneer Filip over zijn werk spreekt, gebruikt hij opvallend weinig grote woorden. Impact, verandering, transformatie… het zijn begrippen waar hij liever omheen wandelt. Niet omdat hij ze niet belangrijk vindt, maar omdat hij ze concreet wil maken.

Voor hem begint verandering niet met een visie op een slide. Ze begint met mensen die bereid zijn om een stap te zetten.

Hoe zou je jouw stijl omschrijven?

Als consultant ben ik in de eerste plaats een meedenker.

Van nature neem ik graag afstand om naar situaties te kijken. Ik zie patronen, verbanden en dingen die voor mensen die midden in de actie zitten soms moeilijk zichtbaar zijn. Dat is één van mijn sterktes: vanuit de helikopter naar iets kijken en vervolgens teruggeven wat ik zie.

Als trainer is mijn stijl anders. Dan ben ik vooral een verhalenverteller.

Een verhalenverteller?

Ja. Ik vind het leuk om moeilijke zaken eenvoudig te maken. Ik merk dat ik via verhalen mensen kan meenemen. Of er nu iemand voor mij zit met een plastron aan of met werkschoenen aan, ik probeer met beide verbinding te maken. Uiteindelijk maakt het niet zoveel uit wie er voor mij zit. Als het verhaal duidelijk en relevant is, ontstaat er meestal wel een klik.

Opvallend is hoe vaak Filip het heeft over begrijpen. Zelf begrijpen, anderen laten begrijpen, complexe zaken vertalen naar iets wat bruikbaar wordt.  Misschien verklaart dat ook waarom hij zoveel plezier haalt uit kennis delen.

Je lijkt iemand die graag leert.

(lacht)

Dat klopt wel.

Ik vind het leuk om iets te ontdekken, te begrijpen en vervolgens door te geven. Niet om te tonen dat ik slim ben, maar omdat ik het fijn vind wanneer kennis bruikbaar wordt. Dat zie je bijvoorbeeld thuis ook. Als mijn dochter met Grieks bezig is, dan begin ik automatisch mee te denken. Dan haal ik dingen boven waarvan ik zelf verbaasd ben dat ik ze nog weet. Ik merk dat ik daar plezier uit haal.

En humor speelt daar ook een rol in?

Absoluut.

Humor is voor mij vaak een manier om verbinding te maken. Als trainer gaat dat heel vanzelfsprekend. Als consultant hangt het wat meer af van de context. 
Maar ook daar vind ik het belangrijk dat er af en toe gelachen kan worden.

Welke waarde van D-NA ligt het dichtst bij jou?

Zonder twijfel: Value for All. Omdat het voor mij de essentie van duurzaamheid is.

Als alleen de organisatie wint, houdt het geen stand. Als alleen de klant wint, houdt het ook geen stand. Een duurzaam model ontstaat wanneer er waarde gecreëerd wordt voor alle betrokkenen. 

En waarde gaat voor mij veel breder dan geld. Dat kan ontwikkeling zijn. Werkplezier. Bijdragen aan de maatschappij. Een gevoel van trots. Groei. Zolang iedereen ergens waarde ervaart, creëer je iets dat blijft werken.

Tijdens het gesprek komt één opdracht opvallend vaak terug. Een groot veranderprogramma binnen een onderwijsinstelling, enkele jaren geleden. Wanneer Filip erover vertelt, merk je dat het meer was dan zomaar een project.

Welke opdracht heeft jou het meeste geleerd?

Een programma waarbij verschillende projecten tegelijk liepen en waarbij ik de rol van programmaleider opnam. Mijn taak was eigenlijk verbinding creëren tussen al die verschillende initiatieven. Projectleiders keken naar hun eigen project. Sponsors keken naar het grotere geheel. Een stuurgroep sprak een andere taal dan de mensen op de werkvloer.

Daartussen zat ik.

Waar zat jouw meerwaarde?

In het creëren van overzicht.

Mensen voelen zich vaak alsof ze tien borden tegelijk draaiende moeten houden. Ze zijn zo druk bezig met alles recht te houden dat ze vergeten hoeveel vooruitgang ze eigenlijk al geboekt hebben. Ik vind het belangrijk om die vooruitgang zichtbaar te maken. Om samen stil te staan bij wat er ondertussen wél gerealiseerd is. Want dat geeft opnieuw energie om verder te gaan.

En daar verschijnt opnieuw dat patroon. Afstand nemen. Kijken. Betekenis geven. Mensen helpen om helderheid te krijgen. Waar anderen vooral oplossingen zoeken, lijkt Filip eerst overzicht te willen creëren.